?

بسیاری از مصرف کنندگان هنگام خرید مایحتاج روزانه به راحتی محصولات سیلیکونی را با محصولات پلاستیکی معمولی اشتباه می گیرند و فکر می کنند که این دو فقط از نظر نرمی و سختی متفاوت هستند. آنها برای خرید محصولاتی که برچسب "سیلیکون" دارند، قیمت بالایی را صرف می کنند، اما در واقع پس از استفاده کوتاه مدت، با مشکلاتی مانند انتشار بو و تغییر شکل شدید در دمای بالا مواجه می شوند. آنها حتی محصولات پلاستیکی نامرغوب با برچسب سیلیکونی را خریداری می کنند که نه تنها تجربه کاربری ضعیفی دارند بلکه ممکن است خطرات ایمنی را نیز به همراه داشته باشند. بسیاری از مردم درک مبهمی از تفاوت‌های ویژگی‌های هسته بین دو ماده دارند و فقط بر اساس ظاهر و قیمت انتخاب می‌کنند و تفاوت‌های ابعاد هسته مانند خواص مواد خام، محدوده مقاومت دما و عملکرد ایمنی را نادیده می‌گیرند. انتخاب محصولاتی که سناریوهای استفاده خودشان را ندارند آسان است. با روشن شدن ویژگی‌های مواد، مزایا و معایب محصولات و پلاستیک‌های سیلیکونی، می‌توان مواد مناسب را با توجه به نیاز مصرفی خود به دقت انتخاب کرد و از خرید تله خودداری کرد.

خواص مواد اصلی این دو کاملاً متفاوت است که تفاوت اساسی در عملکرد ایمنی اساسی را نیز تعیین می کند. سیلیکون یک ماده جاذب بسیار فعال است که متعلق به کلاس مواد سیلیکات آمورف است. خواص شیمیایی آن بسیار پایدار است و سیلیکون مرغوب مواد غذایی حاوی هیچ گونه ماده سمی یا مضر نیست. حتی اگر برای مدت طولانی در معرض مواد غذایی یا محیط های با دمای بالا قرار گیرد، اجزای مضر رسوب نمی کنند و سطح ایمنی آن بسیار بالا است. ماده اولیه اصلی پلاستیک های معمولی رزین پلیمری است و انواع پلاستیک ها افزودنی های شیمیایی مختلفی مانند نرم کننده ها و تثبیت کننده ها را به آن اضافه می کنند. برخی از افزودنی ها به راحتی در محیط های با دمای بالا رسوب می کنند و پس از تماس با غذا می توانند وارد بدن انسان شوند. استفاده طولانی مدت خطرات ایمنی خاصی را به همراه دارد. شما می توانید به سرعت بین این دو بر اساس عملکرد بوی اولیه آنها تمایز قائل شوید. سیلیکون باکیفیت کاملاً جدید فقط دارای بوی ماده خام بسیار ملایمی است که پس از مدت کوتاهی تهویه و گرمایش کاملاً از بین می رود و پس از گرم شدن بوی تند نخواهد داشت. اکثر محصولات پلاستیکی کاملاً جدید بوی پلاستیک مشخصی دارند که در معرض دمای بالا به میزان قابل توجهی تشدید می شود.
تفاوت در مقاومت دما و دوام بین این دو بسیار زیاد است و سناریوهای استفاده مناسب آنها کاملاً متفاوت است. محدوده مقاومت دما در ژل سیلیکا بسیار گسترده است و می تواند شکل پایداری را در محیط منهای 40 ℃ تا بیش از 200 ℃ حفظ کند. وقتی برای انجماد در یخچال قرار می گیرد یا برای پخت در فر قرار می گیرد تغییر شکل نمی دهد. توانایی ضد پیری بسیار قوی است و می توان آن را برای سالهای زیادی تحت استفاده معمولی بدون مشکلات آشکار پیری مواد استفاده کرد. محدوده مقاومت دمایی پلاستیک های معمولی بسیار محدود است. اکثریت قریب به اتفاق پلاستیک های معمولی بیش از 100 درجه سانتیگراد نرم و تغییر شکل می دهند و برخی از دسته ها حتی ممکن است مواد مضر را در دماهای بالا آزاد کنند. پس از استفاده طولانی مدت، مستعد زردی، شکنندگی و ترک می شوند و عمر مفید آنها بسیار کمتر از محصولات سیلیکونی است. از ویژگی‌های برگشت فیزیکی، می‌توان به سرعت بین این دو تمایز قائل شد. سیلیکون دارای انعطاف پذیری بسیار قوی است و هنگامی که کشیده می شود و آزاد می شود، می تواند به سرعت شکل اولیه خود را بدون بر جای گذاشتن هیچ گونه تغییر شکل بازیابی کند. با این حال، بیشتر پلاستیک‌های معمولی سخت یا نیمه سفت هستند و پس از کشیدن، مستقیماً می‌شکنند یا دچار تغییر شکل دائمی برگشت‌ناپذیر می‌شوند، با عملکرد برگشتی بسیار ضعیف.
تجربه کاربری روزانه و سناریوهای انطباق هر دو مزایا و معایب خاص خود را دارند و هیچ تمایز مطلقی بین خوب و بد وجود ندارد. انتخاب باید بر اساس نیاز باشد. محصولات سیلیکونی دارای لمس نرم و گرم، عملکرد ضد لغزش خوبی هستند و حتی اگر دست‌ها با روغن آغشته شده باشند، می‌توانند محکم نگه داشته شوند. لیز خوردن آنها آسان نیست و برای ساخت دسته ظروف غذاخوری، ابزار پخت و محصولات کودک که نیاز به ایمنی بالا و خاصیت ضد لغزش دارند بسیار مناسب هستند. عیب آن این است که قیمت آن از پلاستیک های معمولی برای همان حجم بالاتر است و مقداری سیلیکون نرم مستعد جذب گرد و غبار کوچک است. محصولات پلاستیکی معمولی سختی قالب گیری کم، قیمت پایین، سختی بالا دارند و به راحتی تغییر شکل نمی دهند. آنها برای استفاده در جعبه های ذخیره سازی، بسته بندی های بیرونی معمولی و سایر مواردی که به ایمنی بالا و سختی بالا نیاز ندارند، مناسب هستند. نقطه ضعف آن مقاومت ضعیف در برابر حرارت است و استفاده طولانی مدت آن مستعد پیری است و آنها را برای تماس مستقیم با مواد غذایی با دمای بالا نامناسب می کند.

بین محصولات سیلیکونی و پلاستیک های معمولی از نظر ماهیت مواد اولیه و ویژگی های استفاده تفاوت های قابل توجهی وجود دارد و شرایطی وجود ندارد که یکی به طور کامل جایگزین دیگری شود. با توجه به سناریوی استفاده خود، اولویت بندی انتخاب مواد مناسب می تواند تجربه و ایمنی کاربر را متعادل کند، بدون پرداخت حق بیمه برای عملکرد غیر ضروری یا انتخاب محصول اشتباه با خطرات ایمنی.